van muts tot knuffel

Vorig jaar wilde zoonlief twee een muts...

Niet zomaar een muts, maar een beanie.

"Aha, dat probeer ik zelf! " dacht ik.

Haaknaalden werden van onder het stof gehaald,

de termen 'vaste, stokje, half stokje...' werden opgefrist

en wol werd gekocht.

Patroontje komt uit het boek "goed gemutst".

De wol was dik en haakte vlotjes weg,
zo 's avonds voor de TV.

De muts werd gevoerd met een zachte fleece
om de ergste kou te trotseren.

En een dag later zag zoonlief er zo uit.

Natuurlijk volgde al snel een "mamaaaa, ik wil ook!"
Dus werden er nog twee mutsen gehaakt.

Een ander model en andere kleurtjes.

En dan nog een beanie.

De haakmicrobe kroop onder m'n vel...

En het was besmettelijk want ook mama

sloeg aan het haken.

Alleen maakte zij geen mutsen, maar knuffels.

Fantastisch mooie knuffels!

Dus trokken we samen de stad in op zoek

naar 'knuffelhaakboeken'. Uit het ruime aanbod kozen

we elk een paar mooie exemplaren.

Het eerste haakvriendje werd deze mama schildpad en haar baby.

De baby was echt heel klein en niet zo makkelijk om te haken.

Een beetje prutswerk...

Maar ik hou van uitdagingen en dus volgden nog meer mini-beestjes.

Klein slakje werd een sleutelhanger voor de jarige juf.

 

Klein rupsje in zijn appeltje.

Vriendjes beer en konijn.

En we haakten stilletjesaan al een behoorlijke collectie bijeen.

Er volgden ook wat grotere exemplaren.

Joey de zebra...

En Kamiel de kameleon.

Er staan nog wat knuffels op de verlanglijstjes....

In de zomer haak ik niet graag, dus het haken

zat even in de ijskast.

Maar... het wordt stilletjesaan herfst dus....

de haaknaalden komen weer boven!

Mama daarentegen is niet gestopt met haken.

En met voor elk van de 9 kleinkinderen een kerst- én

verjaardagsknuffel heeft ze al heel wat afgehaakt.

Hier zie je de gehaakte-knuffel-collectie van mijn jongens.

En dit is mama haar laatste creatie. Een popje voor de enige

kleindochter. Ik vind ze prachtig (zowel de knuffel 

als de kleindochter)!

Terwijl ik dit schrijf komt er een mailtje toe van mama...

Kleine broer had veel verdriet toen zus de mooie 

pop kreeg van oma. Daar breekt oma's hart natuurlijk van

dus wat doet ze.....

Kadootjes ooh ooh!

Als er iets is wat ik dolgraag doe,

dan is het wel kadootjes maken en geven aan mensen die ik graag zie.

Verjaardagen, Kerst, een dankjewelletje, ... of gewoon zomaar.

Er is altijd wel een reden om iemand te verwennen met een kadootje.

En dan nog liefst iets zelfgemaakt.

Overmorgen is het de verjaardag van een lieve vriendin van mij.

Ik maakte alvast een kleinigheidje voor haar...

Hopelijk kijkt ze vóór maandag niet op m'n blog!

Ik maakte dit grappige kikkerpotje met daarin haar lievelingssnoepjes.

Heel eenvoudig dingetje. Gewoon een cirkel haken met vasten, even groot als je dekseltje. Twee oogjes haken en vilt erop naaien.

Bijhorend kaartje...

Een poosje geleden maakte ik dit kadootje voor een andere lieve vriendin.

Het doosje is er eentje van het filtertje voor de lens van mijn fototoestel.

Ik ben iemand die niks van die dingetjes weggooit, want het komt

allemaal ooit van pas.

Ik versierde het doosje met scrappapier, buttons, bloemetje, vlinder, ...

Binnenin zat een paar zelfgemaakte oorbelletjes (ik volgde een cursus bij Zahia)

en een gehaakte gelukssleutelhanger. Da's een klavertje vier met een lieveheersbeestje.

De ontvanger was er heel erg blij mee. 

Voor de Communie van kleinste ukkepuk in mei dit jaar,

maakte ik deze potten. Die deelde hij uit aan de neefjes en nichtjes.

Het zijn bokalen van confituur, mayonaise, ...

Op het deksel plakte ik een plastiek figuurtje en het geheel werd in een vrolijk

kleurtje gespoten. We vulden de potten met 'hostiesnoepjes', dat vonden

we wel toepasselijk op een Communie.  :-) 

Ik bestelde stickers met een foto van het feestvarken et voilà....

Uitdeelkadootjes klaar.

Op het einde van het schooljaar proberen we ook altijd

iets leuks te maken voor de juffen en meesters.

Een bedankje voor het voorbije schooljaar.

Dit was het kadootje van zoonlief twee voor zijn juf.

Het doosje is er eentje waar ooit thee of koffie heeft ingezeten.

Het werd versierd met scrappapier en lintjes en strikjes, vlindertje, ...

Binnenin kwamen mercikes.

Bijhorende tekst ging over het laten groeien van zoonlief en het helpen met het

spreiden van zijn vleugels. Het was tijd voor hem om uit te vliegen.

Het hoeft soms echt niet veel te kosten om iets leuks te maken!

En zeg nu zelf, iets afgeven wat je zelf hebt gemaakt voelt toch dubbel zo goed?